Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 181/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 sierpnia 2016 r. (data nadania) R.L. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz.U.2016.887, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) w zakresie, w jakim przyznaje prawo do wypłaty świadczenia
– renty z tytułu niezdolności do pracy – poczynając od dnia powstania do niego prawa, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,
w którym złożono wniosek o przyznanie tego świadczenia, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Decyzją z września 2014 r. Zakład
Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w G. odmówił skarżącemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na fakt, że niezdolność
ta powstała po upływie 18 miesięcy od ostatniego okresu ubezpieczenia. Odwołanie wniesione od powyższej decyzji zostało częściowo
uwzględnione. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. wyrokiem z grudnia 2015 r. zmienił zaskarżoną decyzję
i przyznał skarżącemu rentę, ale dopiero od 1 czerwca 2014 r. (czyli od miesiąca, w którym skarżący złożył wniosek o przyznanie
renty), a nie od momentu powstania uprawnienia. Apelacja złożona od powyższego rozstrzygnięcia została oddalona przez Sąd
Apelacyjny w G. wyrokiem z czerwca 2016 r.
Z wydaniem wskazanego w skardze orzeczenia na podstawie zaskarżonego przepisu