Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 grudnia 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 182/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 września 2016 r. (data nadania) L.K. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność 135 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2016 r.
poz. 887, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Decyzją z lutego 1989 r. Zakład Ubezpieczeń
Społecznych (dalej: ZUS) przyznał skarżącej rentę inwalidzką trzeciej grupy. Renta ta (obecnie: renta z tytułu niezdolności
do pracy) była skarżącej wypłacana do końca miesiąca czerwca 2002 r. Skarżąca zmieniła wtedy miejsce zamieszkania i z przyczyn
od niej niezależnych, a wynikających z jej stanu zdrowia, nie zgłosiła tego faktu organowi. Z uwagi na powyższe decyzję z
czerwca 2002 r. ZUS wstrzymał wypłatę należnego skarżącej świadczenia za okres od 1 lipca 2002 r., powołując się na nieznajomość
miejsca, do którego miało być ono dostarczone.
Pełnomocnik skarżącej 24 lipca 2014 r. złożył wniosek o wznowienie wypłaty świadczenia. Decyzją z grudnia 2014 r. ZUS wznowił
wypłatę świadczenia od 1 lipca 2011 r., tj. za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym zgłoszono wniosek
o wznowienie wypłaty. ZUS odmówił wypłaty renty za okres od 1 lipca 2002 do 30 czerwca 2011 r., powołując się na art. 135
ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Skarżąca 19 marca 2015 r. złożyła wniosek o wypłatę pozostałej części świadczenia
za okres od dnia wstrzymania wypłaty do 30 czerwca 2011 r. wraz z odsetkami ustawowymi. Decyzją z kwietnia 2015 r. ZUS odmówił
skarżącej wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy za wskazany powyżej okres. Odwołanie wniesione do Sądu Okręgowego w
G. zostało oddalone