Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 listopada 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 183/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 5 września 2016 r. (data nadania) pełnomocnik B.T. (dalej: skarżącej) zakwestionował zgodność z
Konstytucją przepisów zawartych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613, ze zm.; dalej:
op). W szczególności skarżąca zarzuciła w skardze, że niezgodne z Konstytucją są:
1) art. 150 § 1 i 2 op „skutkujący nieuwzględnieniem i oddaleniem skargi, poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów
polegające na przyjęciu, że w przypadku kiedy informacja o cofnięciu pełnomocnictwa dotarła do organu podatkowego po wysłaniu
decyzji, ale przed upływem terminu określonego w art. 150 § 1 pkt 1 op decyzja została skutecznie doręczona i tym samym nie
było podstaw do ponownej ekspedycji decyzji na adres nowego pełnomocnika w sprawie, podczas gdy [do] dokonania skutecznego
doręczenia decyzji konieczne było jej doręczenie pełnomocnikowi posiadającemu ważne umocowanie do reprezentowania Skarżącej
w chwili ziszczenia się skutków prawnych, tzw. fikcja doręczenia (tj. w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 150 §
1 op)”;
2) art. 145 § 2 w zw. z art. 145 § 2 w zw. z art. 150 op „skutkujący nieuwzględnieniem i oddaleniem skargi poprzez niewłaściwe
zastosowanie tych przepisów polegające na przyję-ciu, że decyzje dyrektora UKS w Ł. z listopada 2011 r. zostały skutecznie
doręczone na adres byłego pełnomocnika strony (…) w trybie art. 150 op, podczas gdy w chwili ziszczenia się fikcji prawnej
doręczenia nie miał on już umocowania do ich odbioru, zaś zgodnie z art. 145 § 2 op pisma doręcza się (a nie wysyła) pełnomocnikowi
strony”;
3) art. 240 § 1 pkt 4 op „skutkujący nieuwzględnieniem i oddaleniem skargi przez nieprawidłową wykładnię tych przepisów, polegającą
na przyjęciu, że w sprawie strona nie została pozbawiona możliwości udziału bez własnej winy przez brak ponownej ekspedycji
decyzji Dyrektora UKS w Ł. na adres nowego pełnomocnika strony, podczas gdy