Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 184/07 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej art. 227 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848, ze zm.).
Zaskarżonemu przepisowi prawa spółdzielczego skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 32 oraz art. 64 ust. 2 w zw. z
art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 12 października 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdzono, że zaskarżony art. 227 § 1 prawa spółdzielczego nie był podstawą prawną ostatecznego orzeczenia
wydanego w sprawie, w związku z którą skarżąca wystąpiła ze skargą konstytucyjną. Wyroki wydane przez orzekające w tej sprawie
sądy oparte były bowiem na przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminie
i zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.). Regulowany kwestionowanym przepisem prawa spółdzielczego
problem tytułu prawnego skarżącej do zajmowanego lokalu mieszkalnego, a także kwestia orzeczonej przez sąd eksmisji z tego
lokalu, pozostawały zaś poza zakresem orzekania w sprawie.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącej. Podniesiono w nim, że wydanie merytorycznego
orzeczenia o niezgodności z Konstytucją art. 227 § 1 prawa spółdzielczego jest konieczne dla ochrony wolności i