Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 184/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 lutego 2009 r. skarżący zarzucił niezgodność: art. 479 § 1, art. 482 § 1 i 2 ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 42 ust. 2 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 5 ust. 1 lit. a, art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 lit. c Konwencji o ochronie
praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: Konwencja). Skarżący wskazał, że zaskarżony przepis art. 479 § 1 k.p.k. w zakresie,
w jakim pozwala na wydanie wyroku zaocznego bez faktycznego odebrania przez oskarżonego zawiadomienia o rozprawie, narusza
konstytucyjne prawo do sądu, a także art. 5 ust. 1 lit. a, art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 lit. c Konwencji.
Zdaniem skarżącego art. 482 § 1 k.p.k. w zakresie, w jakim przewiduje 7-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego
także w przypadku, gdy wyrok został uznany za doręczony bez faktycznego odebrania go przez skarżącego, jest niezgodny z art.
42 ust. 2 Konstytucji oraz z art. 5 ust. 1 lit. a, art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 lit. c Konwencji. W przekonaniu
skarżącego niezgodny z art. 42 ust. 2 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 lit. c Konwencji jest także art.
482 § 2 k.p.k., uniemożliwiający oskarżonemu, który nie odebrał wezwania sądowego, uznania nieobecności na rozprawie za usprawiedliwioną.
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
stwierdził, że zarzuty skarżącego, w części wskazującej na niewłaściwe awizowania przesyłek przez pracowników Poczty Polskiej
odnoszą się do stosowania obowiązujących w