Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 sierpnia 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 184/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 września 2016 r. (data nadania) A.S. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 391 § 2 w zw. z art. 182 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
(Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim zezwala na odczytywanie na rozprawie protokołów złożonych
poprzednio wyjaśnień przez świadka w charakterze oskarżonego, pomimo skorzystania z prawa do odmowy składania zeznań przez
tego świadka, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem i pomawiał
współsprawców o dokonanie tych czynów zabronionych, jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ze względu
na jej oczywistą bezzasadność. W uzasadnieniu wskazał, że prawo do odmowy składania zeznań na podstawie art. 182 § 3 k.p.k.
przyznane osobie, która pozostaje współoskarżona o współudział w przestępstwie objętym danym postępowaniem, stanowi konsekwencję
przewidzianego dla oskarżonego uprawnienia do odmowy składania wyjaśnień. Trybunał podkreślił jednocześnie, że dopuszczenie
możliwości odczytania wyjaśnień osoby, która wcześniej w danym postępowaniu występowała w charakterze oskarżonego, a obecnie
– na skutek wyłączenia postępowania – uczestniczy w nim w roli świadka, w żaden sposób nie wpływa na sytuację prawną oskarżonego.
Trybunał zwrócił także uwagę na to, że poza zakresem jego kontroli pozostaje sfera stosowania prawa, a więc także fakt oparcia
rozstrzygnięcia przez sąd meriti jedynie na podstawie wyjaśnień złożonych przez jednego ze współoskarżonych (zob. postanowienia TK z: 21 września 2005 r.,
sygn. SK 32/04, OTK ZU nr 8/A/2005, poz. 95;