Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 marca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 184/17 |
Uzasadnienie
W skargach konstytucyjnych wniesionych do Trybunału Konstytucyjnego 19 i 21 września 2017 r. (daty nadania) B.K. (dalej: skarżący)
zarzucił, że postanowienie Trybunału z 28 czerwca 2017 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej i postanowienie
z 13 września 2017 r. o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania (sygn. akt Ts 267/16) są niezgodne z art. 7, art. 8, art.
9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 30, art. 31, art. 32, art. 45, art. 65 ust. 1, art. 79 ust. 1, art. 87 i art. 176 ust.
1 Konstytucji.
W zarządzeniu z 28 września 2017 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządził łączne rozpoznanie obu skarg konstytucyjnych.
Skarżący twierdzi, że postanowienia Trybunału, wydane w sprawie jego skargi konstytucyjnej o sygn. Ts 267/16, odbierają mu
m.in. prawo do wykonywania zawodu adwokata, a także prawo do sądu. Zarzuca także, że sędziowie Trybunału orzekający w sprawie
popełnili przestępstwa stypizowane w art. 270, art. 271 i art. 286 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U.
z 2016 r. poz. 1137, ze zm.).
Postanowieniem z 5 lutego 2018 r. Trybunał