Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 września 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 184/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 sierpnia 2022 r. (data nadania) D.K. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wystąpił o stwierdzenie, że: 1) art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem
COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, ze zm.; dalej: ustawa o Covid-19)
jest niezgodny z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 45 ust. 1 Konstytucji
w związku z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950
r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284) oraz
art. 6 powołanej wyżej Konwencji: 2) art. 2352 § 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący twierdzi, że zakwestionowany w skardze art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy o Covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, ze zm.)
przez to, że dopuszcza zmianę składu sądu (z trzech sędziów na jednego) także wtedy, gdy w postępowaniu odwoławczym został
już wyznaczony skład sądu (trzech sędziów), narusza zasady kolegialności i ciągłości (niezmienności) składu orzekającego.
Obowiązywanie tego przepisu doprowadziło do „obniżenia standardu ochrony prawnej w sprawach rozpatrywania środków zaskarżenia
– w toku trwania tych postępowań” (s. 5). Z kolei zaskarżony art. 2352 § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. przez to, że pozwala na