Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 grudnia 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 185/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 czerwca 2021 r. (data nadania), K.W. (dalej: skarżący)
– reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu – zarzucił niezgodność art. 42 § 4 w związku z art. 459 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, ze zm.) „w zakresie, w jakim przepisy te nie przewidują
możliwości złożenia zażalenia na postanowienie Sądu w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego od udziału
w sprawie”, z art. 176 ust. 1 w związku z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 i w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Zdaniem skarżącego kwestionowane przepisy są niezgodne z powołanymi wzorcami kontroli „przez to, że skarżącego pozbawiono
prawa do zaskarżenia orzeczenia wydanego w pierwszej instancji związanego z zasadą dwuinstancyjności postępowania sądowego
oraz prawa do rozpatrzenia jego sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd – co nastąpiło z naruszeniem
zasad proceduralnych, których respektowania wymaga ustawa zasadnicza – w zakresie, w jakim nie przewiduje zażalenia na postanowienie
w przedmiocie nie uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego od udziału w rozpoznawanej przez niego sprawie” (s. 10 uzasadnienia
skargi konstytucyjnej).
2. Postanowieniem z 1 czerwca 2022 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie
art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego drogi prawnej. Trybunał wskazał,
że postanowieniem