Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 marca 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 186/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 listopada 2003 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca zakwestionowała zgodność z Konstytucją
art. 3921 § 1 zd. 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. Zaskarżonemu przepisowi zarzuciła, że narusza prawo
do sprawiedliwego rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1), jak również prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych
dla rodziny niepełnej (art. 71 ust. 1 Konstytucji). W skardze sformułowano także zarzut naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej
(art. 2 Konstytucji). Źródła powyższych niezgodności upatruje skarżąca w regulacji ustawowej, zgodnie z którą w sprawach z
ubezpieczenia społecznego kasacja przysługuje – bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia – tylko w sprawach o wstrzymanie
emerytury lub renty oraz objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. W związku z powyższym, skarżąca nie mogła wnieść kasacji
od orzeczenia sądu II instancji w przedmiocie odwołania od decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia
z funduszu alimentacyjnego.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział
w Przeworsku z 1 lutego 1999 r. (nr Al.3247/10) skarżąca została zobowiązana do zwrotu bezpodstawnie pobranych świadczeń z
funduszu alimentacyjnego. Odwołanie skarżącej od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Krośnie z 21 października
2002 r. (sygn. akt VII U 1101/02). Następnie oddalona została także apelacja skarżącej od tego orzeczenia (wyrok Sądu Apelacyjnego
w Rzeszowie z 6 marca 2003 r., sygn. akt III AUa 1327/02).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 3 grudnia 2003 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej przez wskazanie, jakie konstytucyjne wolności lub prawa skarżącej, i w jaki sposób – jej
zdaniem – zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 3921 § 1 zd. 2 k.p.c.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie pełnomocnik