Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 czerwca 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 187/00 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Bogusławy Kalinowskiej z 24 listopada 2000 r. zarzucono, że art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art.
18 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżąca uznała za podstawę składanej skargi konstytucyjnej wydanie przez Izbę Skarbową w Szczecinie – Ośrodek Zamiejscowy
w Koszalinie decyzji z 14 czerwca 1999 r. określającej zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok
1997 oraz zaległość podatkową ustaloną na 1 maja 1998 r., przy czym naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżąca upatruje
w nieuznaniu przez organ skarbowy za koszty uzyskania przychodu wynagrodzenia wpłaconego przez skarżącą jej mężowi z tytułu
zawartej umowy o pracę. Zdaniem skarżącej takie rozstrzygnięcie doprowadziło do nadmiernego i niesprawiedliwego obciążenia
podatkowego, będącego wynikiem podwójnego opodatkowania dochodu pochodzącego z tego samego źródła, co stanowi naruszenie praw
skarżącej wynikających z art. 2 Konstytucji RP. Ponadto skarżąca zarzuciła, iż wspomniana decyzja podatkowa naruszyła interesy
ekonomiczne rodziny i małżeństwa, chronione na podstawie art. 18 Konstytucji RP, albowiem prowadzi w praktyce do eliminacji
możliwości współpracy małżonków na gruncie zawodowym na podstawie umowy o pracę poprzez narażenie ich na nieuzasadnione podwójne
obciążenie podatkowe, powodując tym samym uszczuplenie dochodów rodziny. Skarżąca powołała się także na naruszenie określonej
w art. 32 Konstytucji zasady równości, stwierdzając, iż doszło do dyskryminacji jednego z małżonków poprzez pozbawienie go
prawa do wstąpienia w stosunek pracy z pracodawcą – małżonkiem na równi z innymi pracownikami.
Skarżąca wskazała, iż złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie – Ośrodek
Zamiejscowy w Koszalinie, sąd wszakże skargę tę oddalił wyrokiem z 19 lipca 2000 r. (sygn. akt