Postanowienie TK z dnia 25 marca 2003, sygn. Ts 187/02

W skardze konstytucyjnej Jacka Bąbki z 9 grudnia 2002 r. zarzucono, iż § 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 sierpnia 1991 r. w sprawie zasad gospodarki finansowej uczelni (Dz. U. Nr 84, poz. 380) w związku z art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65 poz. 385 ze zm.) pozostaje w kolizji z art. 70 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Skarżący wskazał, iż postanowieniem z 30 sierpnia 2002 r. (sygn. akt V Ko1 191/01) Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia nie uwzględnił zażalenia skarżącego na postanowienie Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia-Stare Miasto z 25 października 2001 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie domniemanego popełnienia przez Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego przestępstwa oszustwa, polegającego na wprowadzeniu w błąd studentów studiów zaocznych na Wydziale Prawa tegoż Uniwersytetu, co do wysokości opłat za zajęcia dydaktyczne.

Skarżący podniósł, iż zgodnie z art. 70 Konstytucji RP dopuszczalne opłaty za naukę w publicznej szkole wyższej wyznaczane są przez koszty konieczne i niezbędne do uruchomienia i prowadzenia zajęć dydaktycznych na studiach zaocznych. Tymczasem organy orzekające w sprawie przyjęły, iż opłaty te mogą być determinowane przez całość kosztów działalności dydaktycznej uczelni ustalanych w oparciu o zakwestionowany w skardze konstytucyjnej § 6 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 17 sierpnia 1991 r., który w ich skład zalicza m.in. także wydatki na kształcenie i rozwój kadry naukowej, utrzymanie uczelni, łącznie z remontami budynków i budowli nie będących domami, stołówkami i bufetami studenckimi, utrzymanie obiektów akademickiej służby zdrowia, prowadzenie działalności kulturalnej i usługowej realizowanej przez studentów i pracowników w ramach zespołów kulturalnych i artystycznych, kół naukowych i innych grup działających przy uczelni. Zdaniem skarżącego stanowi to sprzeczne z Konstytucją rozszerzenie zakresu obciążeń studenta studiów