Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 września 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 187/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 października 2005 r., wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 27 ust. 1 i 3 ustawy z dnia
11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990
osób pełniących funkcje publiczne (Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428) w zw. z art. 540 § 2 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 9 § 2 k.p.k. z
art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że w niniejszej sprawie naruszone zostało przysługujące mu prawo do rozpatrzenia
jego sprawy przez właściwy sąd, gdyż w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w zakresie wniosku o zawieszenie postępowania
lustracyjnego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem, rozstrzygała Przewodnicząca Wydziału, oraz prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia
jego sprawy przez właściwy sąd, którego podstawę stanowiłyby przepisy prawa, a nie poglądy wyrażone w literaturze karnoprocesowej.
Skarżący uznał ponadto, że pozbawiony został prawa do zaskarżenia postanowienia o oddaleniu wniosku, mimo że uprawnienie to
przysługuje wnioskodawcom, których wniosek o wznowienie podlegał rozpoznaniu przez sąd okręgowy. Prowadzi to do naruszenia
zasady równości wyrażonej w art. 32 Konstytucji i prawa do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji. Ponadto zdaniem
skarżącego został on pozbawiony prawa dochodzenia na drodze sądowej naruszonych praw i wolności.
Postanowieniem z 7 marca 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Za zasadniczy powód odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej Trybunał uznał fakt, że skarżący nie wykazał istnienia ostatecznego
orzeczenia o przysługujących mu prawach lub wolnościach,