Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 187/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 sierpnia 2009 r. skarżący – Andrzej D. zakwestionował zgodność z Konstytucją dwóch przepisów
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.). Art. 417 k.c., w brzmieniu
obowiązującym od 1 kwietnia 2004 r., rozumianemu w ten sposób, że „wyłącza on odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa
za działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej, w sytuacji, gdy działanie to narusza zasady współżycia społecznego”,
skarżący zarzucił niezgodność z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz w zw. z art. 77 ust. 1 i art. 2 Konstytucji.
Natomiast wobec art. 448 k.c., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 23 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 114, poz. 542), rozumianemu w ten sposób, że „uzależnia on odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za szkody
niemajątkowe od zawinionego działania”, skarżący zarzucił niezgodność z art. 77 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z
art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została skierowana w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 15 grudnia 2008 r. (sygn. akt I C 639/08)
Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo skarżącego o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuratorowi Okręgowemu w Krakowie.
W swoim pozwie skarżący domagał się zasądzenia kwoty pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za krzywdę związaną z poddaniem go
presji wieloletniego postępowania karnego, jak również tytułem odszkodowania za utracone w związku z tym postępowaniem wynagrodzenie
roczne. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd Okręgowy w Krakowie wskazał, że w odniesieniu do żądania odszkodowania, skarżący
nie wykazał jednej z koniecznych przesłanek, jaką jest bezprawność zachowania funkcjonariusza publicznego. Odwołaniu się w
pozwie do zarzutu naruszenia zasad współżycia społecznego nie towarzyszyło