Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 grudnia 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 187/21 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 czerwca 2021 r. (data nadania) E.W. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Decyzją z 10 maja 2016 r. (znak: […]) Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego W. określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego
z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. w kwocie 6 014 zł. Według ustaleń organu pierwszej instancji skarżąca
nie mogła skorzystać z odliczenia od podatku ulgi z tytułu wychowywania małoletniego dziecka, przewidzianej w art. 27f ust.
2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ówcześnie: Dz. U. z 2012 r. poz. 361,
ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.), ponieważ suma dochodów jej i małżonka, pozostających przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim,
przekroczyła limit w kwocie 112 000 zł. Po rozpoznaniu skargi skarżącej na tę decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej:
organ drugiej instancji) utrzymał ją w mocy (decyzja z 31 sierpnia 2016 r., znak […]).
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA) wyrokiem z 13 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę skarżącej
na decyzję organu drugiej instancji. WSA podzielił poczynione przez organy ustalenie, że w 2013 r. suma dochodów skarżącej
i jej małżonka, pozostających przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i wychowujących jedno dziecko, przekroczyła kwotę
112 000 zł. Stwierdził w konsekwencji, że skarżąca nie spełniła warunku do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 27f ust.
2