Postanowienie TK z dnia 20 listopada 2013, sygn. Ts 188/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 lipca 2012 r. W.G. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: u.g.n.) z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 1-3 Konstytucji. Zdaniem skarżącego, zakwestionowany przepis „w zakresie, w jakim w przypadku wywłaszczenia nieruchomości, która była przedmiotem współwłasności, nie jest możliwy zwrot samego udziału w tejże nieruchomości na rzecz byłego właściciela tego udziału, zaś zwrot może dotyczyć wyłącznie całości lub fizycznie wydzielonej części nieruchomości, a z wnioskiem muszą wystąpić wszyscy byli współwłaściciele lub ich następcy prawni”, narusza prawo własności oraz zasadę jego równej ochrony. Skarżący stwierdził, że z art. 21 ust. 2 oraz art. 63 ust. 3 wynika, iż pozbawienie prawa własności w drodze wywłaszczenia ma charakter wyjątkowy i jest możliwe wyłącznie, gdy przyświeca temu cel publiczny. Dlatego też w wypadku niezrealizowania tego celu, wywłaszczona nieruchomość powinna być zwrócona byłym właścicielom. W ocenie skarżącego, nie ma przy tym podstaw do różnicowania sytuacji byłych właścicieli całej nieruchomości, jej wydzielonej