Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 189/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej spółki skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr
54, poz. 654, ze zm.; dalej: u.p.d.o.p.). Zaskarżonemu przepisowi u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym w 1998 r., skarżąca
zarzuciła niezgodność z art. 2 w zw. z art. 31 ust. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2; a także z art. 217 w zw. z art. 31 ust. 2 oraz
art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 31 marca 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że wniesieniu skargi konstytucyjnej nie towarzyszyło dopełnienie wszystkich ustawowych wymogów
warunkujących merytoryczne jej rozpoznanie. W szczególności skarżąca nie zrealizowała, przewidzianego w art. 47 ust. 1 pkt
2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm., dalej: ustawa o TK), obowiązku
wskazania, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone przez przepis zakwestionowany
w skardze konstytucyjnej. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego wymogu tego nie wyczerpało odwołanie się przez skarżącą do zarzutu
naruszenia zarówno zasad wywodzonych z art. 2 oraz art. 217, jak i unormowań art. 31 ust. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Powołaniu tych przepisów Konstytucji nie towarzyszyło niezbędne skonkretyzowanie treści praw podmiotowych przysługujących
skarżącej, naruszonych ustanowieniem przepisów godzących w wymienione wyżej zasady i normy. Trybunał odwołał się także do
swojego stanowiska wyrażonego w postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 18 czerwca 2008 r. (SK 69/05, OTK ZU nr 5/A/2008,
poz. 96). Stwierdzono w nim, że chociaż zastosowane w art. 16 ust. 1 pkt 38