Postanowienie TK z dnia 10 grudnia 2007, sygn. Ts 189/07

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 16 sierpnia 2007 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art. 174 ust. 1 w zw. z art. 174 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.) w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 1–3 i ust. 4 w zw. z art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, ze zm.) z art. 67 ust. 1 w zw. z art. 2 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Niekonstytucyjności tych przepisów upatruje skarżąca w uzależnieniu – przy ustalaniu prawa do świadczenia emerytalnorentowego – uwzględnienia okresu składkowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, od przedłożenia pozytywnej decyzji o uznaniu ubezpieczonego za repatrianta. Za naruszające wskazane powyżej przepisy Konstytucji skarżąca uznała także regulacje art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, ze zm.), w zakresie, w jakim uzależniają one możliwość uzyskania decyzji o uznaniu za repatrianta osoby,