Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 189/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 10 sierpnia 2010 r. skarżący zarzucił art. 7 ust. 1 pkt 1 i
2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie
niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450, ze zm.; dalej: ustawa o rewaloryzacji emerytur i rent) sprzeczność z art. 67 Konstytucji.
Naruszenie prawa do zabezpieczenia społecznego skarżący upatruje w pozbawieniu go prawa do pobierania świadczenia emerytalnego
według podstawy wymiaru emerytury stanowiącej przeciętną zwaloryzowaną kwotę wynagrodzenia, która stanowiła podstawę wymiaru
składek na ubezpieczenie społeczne, obliczonej – tylko ze względu na zgłoszenie wniosku o świadczenie po 31 grudnia 1992 r.,
a przed 31 grudnia 1993 r. – przy wzięciu pod uwagę kolejnych 3 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich
12 lat kalendarzowych.
Decyzją z 1 marca 2009 r. (znak E 0353316/01) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Częstochowie dokonał ponownego ustalenia
wysokości świadczenia emerytalnego skarżącego przez pomnożenie wysokości tego świadczenia przez wskaźnik waloryzacji. Organ
emerytalny dokonał także waloryzacji podstawy wymiaru emerytury. W odwołaniu złożonym od powyższej decyzji skarżący domagał
się jej uchylenia oraz wyliczenia świadczenia emerytalnego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o rewaloryzacji emerytur
i rent. Sąd Okręgowy w Częstochowie – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 17 czerwca 2009 r. (sygn. akt
IV U 662/09) oddalił odwołanie skarżącego od decyzji z 1 marca 2009 r. oraz odrzucił odwołanie w pozostałym zakresie, stwierdzając,
że kwestie dotyczące przeliczenia świadczenia emerytalnego zostały już prawomocnie rozstrzygnięte w