Postanowienie TK z dnia 16 marca 2017, sygn. Ts 189/16

W skardze konstytucyjnej z 7 września 2016 r. (data nadania), sporządzonej przez pełnomocnika, Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 138 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2007 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471, ze zm.; dalej: u.g.h.). W szczególności skarżąca zarzuciła w skardze, że art. 138 ust. 3 u.g.h. jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 10 ust. 1, art. 20 i art. 83 Konstytucji. Ponadto wobec zakwestionowanego przepisu u.g.h. skarżąca przedstawiła zarzut niezgodności z art. 2, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 22 i art. 41 ust. 1, art. 83 w zw. z art. 22, art. 20 i art. 22 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została sformułowana przez skarżącą w związku następującą sprawą. Decyzją z sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. cofnął w całości udzielone skarżącej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 115 punktach zlokalizowanych na terenie województwa dolnoślą-skiego. W wyniku odwołania skarżącej decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. z listopada 2013 r. W uzasadnieniu obydwu rozstrzygnięć organ administracji odwołał się do ustaleń poczynionych przez funkcjonariuszy celnych w efekcie zastosowania eksperymentów, których przedmiotem było sprawdzenie, czy automaty do gry zainstalowane przez skarżącą spełniają wymogi określone w art. 129 ust. 3 u.g.h. Opierając się na tych ustaleniach, jak również na opinii biegłego sądowego oraz badaniach przeprowa-dzonych przez jednostkę upoważnioną przez Ministra Finansów, organ administracji celnej stwierdził, że w sprawie skarżącej zachodzą okoliczności określone w art. 138 ust. 3 u.g.h. i w związku z tym orzekł o cofnięciu zezwolenia udzielonego skarżącej. Skargę na decyzję z listopada 2013 r. wniesioną przez skarżącą oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z czerwca 2014 r. W uzasadnieniu tego orzeczenia