Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 kwietnia 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 189/21 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 czerwca 2021 r., ostatecznie sprecyzowanej w piśmie procesowym
z 8 lutego 2022 r. (daty nadania) G.Ł. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wystąpił
z żądaniem przytoczonym na tle opisanego poniżej stanu faktycznego.
W pismach z 6 stycznia, 22 marca i 16 kwietnia 2021 r. zatytułowanych „Skarga” skarżący zażądał od Trybunału stwierdzenia
niekonstytucyjności art. 110 § 2 i art. 116 § 2-4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021
r. poz. 53, ze zm.; dalej: k.k.w.), a także „Zalecenia Zastępcy Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 17 listopada
2016 r.”.
W odpowiedzi na sformułowane zarzuty, upoważniony przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego pracownik Wydziału do Spraw Wstępnej
Weryfikacji Pism Inicjujących Postępowanie przed Trybunałem, w piśmie z 11 maja 2021 r. (znak: Wer.450.8.2021) poinformował
skarżącego o konieczności sporządzenia i wniesienia skargi przez adwokata lub radcę prawnego.
Skarżący 22 czerwca 2021 r. złożył w Trybunale kopię sporządzonej przez siebie skargi z 16 kwietnia 2022 r. Pismo to podpisał
także radca prawny, który postanowieniem Sądu Rejonowego w S. I Wydział Cywilny (dalej: Sąd Rejonowy) z 28 maja 2021 r. (sygn.
akt […]) został ustanowiony dla skarżącego pełnomocnikiem z urzędu „celem ewentualnego sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej”.
Do skargi nie dołączono żadnego orzeczenia organu władzy publicznej. Z jej treści nie wynika także, aby przed jej wniesieniem
do Trybunału w sprawie skarżącego toczyło się jakiekolwiek postępowanie.
Pełnomocnik skarżącego 5 stycznia 2022 r. (data nadania) złożył w Trybunale wyrok Sądu Apelacyjnego w S. I Wydział Cywilny
(dalej: Sąd Apelacyjny) z 25 listopada 2021 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie apelacyjne umorzyło postępowanie w sprawie będącej
przedmiotem wyroku Sądu Okręgowego w S. z 17 marca