Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 września 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 190/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 18 października 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 67 ustawy z dnia 26 maja 1982
r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.; dalej: ustawa o adwokaturze) z art. 32 i art. 65 ust.
1 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że przepis art. 67 ustawy o adwokaturze narusza konstytucyjną wolność skarżącego wyboru i wykonywania zawodu,
oraz wyboru miejsca pracy. Przepis ten stanowi także zdaniem skarżącego naruszenie prawa do równego traktowania oraz niedyskryminowania
w życiu publicznym, jako że radcy prawni nie są objęci analogicznym okresem karencyjności i ograniczeniem wykonywania zawodu,
a stanowią porównywalną w zakresie swej działalności grupę zawodową. Ponadto nierówność traktowania widoczna jest szczególnie
w odniesieniu do aplikantów sądowych lub prokuratorskich, którzy zdali egzamin sędziowski lub prokuratorski oraz asesorów
sądowych i prokuratorskich, których to ograniczenie w wykonywaniu zawodu w świetle przepisów zmienionych ustawą z 30 czerwca
2005 r. o zmianie ustawy o adwokaturze nie dotyczy. Wskazał ponadto, że naruszenie wolności wyboru i wykonywania zawodu oraz
wolność wyboru miejsca wykonywania zawodu polega na wprowadzeniu nieuzasadnionego i naruszającego zasadę równości niedyskryminacji
ustawowego wyjątku ograniczającego terytorialnie możliwość wykonywania zawodu adwokata.
Postanowieniem z 20 lutego 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W szczególności
wskazał, że prezentowane przez skarżącego pismo prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście, jak również pismo Prokuratora
Okręgowego w Warszawie nie może być uznane za rozstrzygnięcie w zakresie praw i wolności skarżącego. W świetle obowiązujących
przepisów nie istnieje bowiem możliwość orzekania przez organy prokuratury o zdolności adwokata do działania w sprawie w charakterze
obrońcy. Organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest dopuścić do udziału w postępowaniu w charakterze obrońcy każdą osobę
uprawnioną do tego na podstawie przepisów o ustroju adwokatury, co wynika z przepisów art.