Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 czerwca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 190/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 sierpnia 2012 r. Termo-Schiessl Sp. z o.o. (dalej: skarżąca
lub spółka) zakwestionowała zgodność art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę
ozonową (Dz. U. Nr 121, poz. 1263, ze zm.; dalej: ustawa o substancjach) z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącej przepis zakwestionowany w skardze konstytucyjnej jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust.
1 Konstytucji dlatego, że „zrównuje sytuację podmiotów, które złożyły właściwemu marszałkowi województwa roczne sprawozdanie
(…), o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy (…) o substancjach (…) lecz wniosły tę opłatę lub jej część po dniu 31 marca roku
następnego, z sytuacją takich podmiotów, które nie złożyły sprawozdania rocznego i nie uiściły należnej opłaty (…), oraz z
sytuacją takich podmiotów, które wniosły opłatę (…) w wysokości niższej od należnej, zaniżając jej wysokość w nierzetelnym
sprawozdaniu rocznym”. Według skarżącej art. 22 ust. 1 ustawy o substancjach jest poza tym niezgodny z przywołanymi wzorcami
Konstytucji dlatego, że „nakazuje organowi administracji automatycznie nałożyć przewidzianą obligatoryjną sankcję w postaci
opłaty dodatkowej, także w przypadku, gdy obowiązek wniesienia opłaty za substancje kontrolowane został w całości wykonany,
a jednocześnie nie przewiduje możliwości ani procedury uwzględnienia przez organ wymierzający sankcję zróżnicowania i odmienności
(…) stanów faktycznych, na tle których sankcja jest wymierzana (…)”.
Zarządzeniem z 1 października 2012 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do wskazania przysługujących jej praw
podmiotowych wynikających z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz do określenia sposobu ich naruszenia.
W piśmie z 15 października 2012 r. skarżąca ustosunkowała się do zarządzenia. Zauważyła między innymi, że w skardze konstytucyjnej