Postanowienie TK z dnia 15 czerwca 2015, sygn. Ts 190/15

W skardze konstytucyjnej skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 15 maja 2015 r. skarżący zarzucił niezgodność art. 16 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 667, ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym) w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach) z art. 2 i art. 32 Konstytucji.

Skarga została złożona na podstawie następującego stanu faktycznego. Decyzją z marca 2012 r. Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie ustalił skarżącemu prawo do emerytury policyjnej, a decyzją z marca 2012 r. ten sam organ odmówił skarżącemu zaliczenia do wysługi emerytalnej okresu pracy w gospodarstwie rolnym. Wyrokiem z lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił odwołania od tych decyzji. Wyrokiem z kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił apelację od orzeczenia sądu pierwszej instancji. Od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z kwietnia 2014 r., wskazanego w skardze jako orzeczenie ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, skarżący wniósł skargę kasacyjną. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 15 czerwca 2015 r., działając na podstawie art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) oraz art. 177 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) w związku z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia