Postanowienie TK z dnia 08 grudnia 2016, sygn. Ts 190/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 września 2016 r. (data nadania) O.J. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 114 § 2 w zw. z art. 82 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2013 r. poz. 395, ze zm.; dalej: k.p.w.) w zakresie, w jakim zaliczenie okresu zatrzymania na poczet grzywny, skutkuje tym, że zatrzymanemu nie przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie, jest niezgodny z art. 41 ust. 5 w zw. z art. 77 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Postanowieniem z 8 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ze względu na jej uchybienia formalne. W ocenie Trybunału z treści zakwestionowanych przepisów w żaden sposób nie wynika, że wcześniejsze zaliczenie okresu zatrzymania na poczet grzywny wyłącza możliwość orzeczenia zadośćuczynienia. Podkreślił też, że kwestia ta pozostaje poza zakresem zaskarżonych przepisów, które mają charakter ewidentnie gwarancyjny. Jednocześnie Trybunał stwierdził, że w analizowanej sprawie nie można także mówić o utrwalonej linii orzeczniczej sądów powszechnych, która uzasadniałaby interpretację zakwestionowanych przepisów przedstawioną przez skarżącego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie, w którym zarzucił Trybunałowi, naruszenie art. 37 ust. 3 w zw. z art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1157; dalej: ustawa o TK z 2016 r.) przez przyjęcie, że skardze konstytucyjnej z 7 września 2016 r. nie może zostać nadany dalszy bieg z uwagi na jej uchybienia formalne.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed