Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 191/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 sierpnia 2007 r. sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego zakwestionowana została zgodność
z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr
156, poz. 1641, ze zm.; dalej: u.s.c.), a także art. 177 § 1 w związku z art. 183 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W odniesieniu
do pierwszego z zakwestionowanych przepisów pełnomocnik skarżącego sformułował szereg zarzutów, które można podzielić na dwie
grupy.
Po pierwsze, w skardze zakwestionowano dokonywaną przez sądy interpretację art. 19 pkt 2 u.s.c. Wykładnia sądowa zwrotu „samodzielne
sprawowanie opieki nad dzieckiem” odwołuje się do sytuacji prawnej dziecka oraz zakresu władzy rodzicielskiej rodziców, zdaniem
skarżącego powinna zaś uwzględniać faktyczne opiekowanie się dzieckiem. Tak rygorystyczne interpretowanie art. 19 pkt u.s.c.
jest sprzeczne z konstytucyjnym prawem rodziny pozostającej w trudnej sytuacji materialnej do szczególnej pomocy ze strony
władz publicznych. W opinii skarżącego zakwestionowany sposób interpretowania zaskarżonego przepisu narusza również wywodzone
z art. 47 Konstytucji prawo do prawnej ochrony życia rodzinnego. Skarżący stoi na stanowisku, że może zasadnie oczekiwać,
iż jego życie rodzinne – rozumiane jako możność faktycznego przebywania z synem – zostanie w odpowiedni sposób uwzględnione
w przepisach ustawowych.
Druga grupa zarzutów odnosi się do pominięcia w treści art. 19 pkt 2 u.s.c. przesłanki, w razie ziszczenia której przeniesienie
funkcjonariusza Służby Celnej do innej miejscowości wymagałoby jego zgody, to jest sytuacji sprawowania przez funkcjonariusza
opieki nad innym członkiem rodziny wymagającym takiej opieki. Skarżący zarzuca, że treść art. 19 pkt 2 u.s.c. jest zbyt wąska,
co prowadzi do naruszenia zasady przyzwoitej legislacji, prawa obywatela znajdującego