Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 191/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 czerwca 2021 r. (data nadania), J.Ł. (dalej: skarżący)
– reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – zarzucił niezgodność art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, ze zm.; dalej: pr.bud.) z art. 1, art. 2, art. 82 w związku z art. 5 oraz w związku
z art. 6 ust. 1, a także art. 8 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego art. 28 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 pr.bud. naruszają art. 1, art. 2, art. 82 w związku z art. 5 oraz w
związku z art. 6 ust. 1, a także art. 8 Konstytucji (petitum skargi), wydane w jego sprawie rozstrzygnięcia administracyjne naruszały przepisy art. 6, art. 7, art. 7b i art. 9 k.p.a.
(s. 5-6 uzasadnienia skargi), a sądy administracyjne obu instancji „złamały w postępowaniu sądowo-administracyjnym zasadę
rzetelności procesu sądowego lekceważąc wszystkie zarzuty Skarżącego zawarte w składanych przez niego pismach (kwestia podjęcia
sprawy z urzędu, brak wezwania Skarżącego do wykazania jego interesu prawnego) – tj. zasadę określoną w art. 6 Konwencji o
Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r.” (s. 8 uzasadnienia skargi).
2. Postanowieniem z 23 czerwca 2022 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
W pierwszej kolejności Trybunał zwrócił uwagę, że analiza argumentacji skarżącego prowadziła do wniosku, iż skarżący zakwestionował
wprost wydane w jego sprawie rozstrzygnięcia organów administracji oraz orzeczenia sądów administracyjnych, czyli akty stosowania
prawa, o czym przekonują wywody zawarte na s. 4-8 uzasadnienia