Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lutego 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 192/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2009 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu zarzucił, że art. 117 §
4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), w zakresie,
w jakim w sprawach cywilnych uzależnia uwzględnienie wniosku – osób pozbawionych wolności – o ustanowienie adwokata lub radcy
prawnego z urzędu od sądowego uznania, że udział pełnomocnika w sprawie jest konieczny, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust.
1, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. Ponadto, w ocenie skarżącego art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.; dalej: u.k.s.c.) w zakresie, w jakim nakłada na
osobę pozbawioną wolności bezwzględny obowiązek wniesienia opłaty podstawowej w sprawach, w których przepisy nie przewidują
opłaty stałej, stosunkowej lub tymczasowej, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. Te same wzorce skarżący
wskazał dla kontroli art. 100 ust. 2, art. 101 ust. 1 i 2 oraz art. 102 ust. 1 u.k.s.c. w zakresie, w jakim dopuszczają odmowę
udzielenia przez sąd w sprawach cywilnych zwolnienia od kosztów sądowych w całości osobom pozbawionym wolności i nieposiadającym
żadnego majątku.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Skarżący dochodził swych praw przed sądami powszechnymi. W toku postępowań sądy podjęły szereg niekorzystnych dla niego rozstrzygnięć,
z którymi wiąże legitymację do wniesienia skargi konstytucyjnej.
Pismem złożonym w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku 11 lipca 2008 r., skarżący wystąpił o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia
skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. (sygn. akt I Co 1178/08) Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia