Postanowienie TK z dnia 10 listopada 2022, sygn. Ts 192/21

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 czerwca 2021 r. (data nadania) V.F. i K.F. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru, wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, na tle następującego stanu faktycznego:

Skarżący wnieśli do Sądu Rejonowego w N. o ustanowienie za jednorazowym wynagrodzeniem w wysokości 6 900,63 zł służebności przesyłu na nieruchomościach oznaczonych jako działki nr: […], stanowiących użytki rolne, położonych w N., gmina P., na rzecz Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w K., polegającej na możliwości korzystania z napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia wraz ze słupami. Skarżący jest właścicielem działek gruntu oznaczonych numerami […], objętych księgą wieczystą […] oraz działek oznaczonych numerami […], objętych księgą wieczystą […]. Skarżący jako małżonkowie są właścicielami na prawach majątkowej wspólności ustawowej działki nr […], objętej księgą wieczystą […].

W odpowiedzi na wniosek skarżących Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w K. wniósł o oddalenie żądania. Stwierdził, że wskazaną przez nich służebność przesyłu nabył przez zasiedzenie. Wyjaśnił, że przez działki nr […] przebiega linia energetyczna relacji R. wybudowana przed 1945 r., a przez działki nr […] linia energetyczna relacji R., odgałęzienie K., wybudowana przed 1975 r.

Sąd Rejonowy w N. – I Wydział Cywilny postanowieniem z 6 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalił wniosek skarżących. W uzasadnieniu powołał przepisy normujące służebność gruntową art. 172 (stanowiący o zasiedzeniu), art. 292 i art. 352 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145, ze zm.; dalej: k.c.) oraz art. 3051 k.c., w którym zawarto definicję służebności przesyłu. Zdaniem Sądu faktyczne korzystanie z nieruchomości skarżących przez Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w K. oraz jego poprzedników prawnych miało charakter nieprzerwany przez wymagany ustawą czas