Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 września 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 193/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Wanda Jóźwiak zakwestionowała zgodność z Konstytucją art. 676 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 150 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 151 ust. 1 oraz art. 153 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) oraz § 35 rozporządzenia Rady
Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz.
2109). Wobec wszystkich tych unormowań sformułowała zarzut niezgodności z art. 32 i art. 76 Konstytucji. W uzasadnieniu skarżąca
podniosła, że „dokonany przez sądy sposób ustalenia wartości nakładów poniesionych przez nią w myśl art. 676 k.c. winien być
inny, aniżeli ustalony według zasad rynkowych, ponieważ ustawa o gospodarce nieruchomościami wraz z przepisami rozporządzenia
wykonawczego do tej ustawy nie mają zastosowania do sprawy skarżącej”.
Postanowieniem z 2 lutego 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że skarga konstytucyjna nie spełnia przesłanek występowania z tym środkiem ochrony praw i wolności. Po pierwsze,
zdaniem Trybunału Konstytucyjnego skarżąca nie wskazała – określonych w Konstytucji – wolności ani praw rangi konstytucyjnej,
które doznały naruszenia w wyniku ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w jej sprawie. Wymogu takiego wskazania nie spełnia
zaś odwołanie się przez skarżącą do art. 32 i art. 76 Konstytucji. Po drugie, skarżąca nie sprecyzowała sposobu, w jaki zaskarżone
przepisy spowodowały naruszenie unormowań konstytucyjnych wyrażających podmiotowe prawa skarżącej. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego,
argumentem na rzecz niekonstytucyjności