Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 czerwca 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 193/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 października 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności § 37 Statutu Polskiego Związku Emerytów,
Rencistów i Inwalidów z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że zaskarżony przepis § 37 Statutu, stanowiący, że orzeczenie Głównego Sądu Koleżeńskiego wydane w II instancji
jest ostateczne, pozbawia go prawa do rozpoznania sprawy przez bezstronny i niezawisły sąd, zamykając tym samym drogę do dochodzenia
naruszonych praw. Ponadto wskazał, że orzeczenie to zawierało w jego przekonaniu liczne braki formalne, w tym brak było wskazania,
że ma ono charakter ostateczny oraz pouczenia co do dalszego trybu postępowania, co doprowadziło do naruszenia konstytucyjnych
praw skarżącego, zawartych w art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 21 lutego 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W szczególności
wskazał, że orzeczenie Głównego Sądu Koleżeńskiego Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów jest orzeczeniem wydanym
przez sąd koleżeński stowarzyszenia, a więc organizacji społecznej, pozarządowej i pozasamorządowej. Orzeczenie wskazanego
organu nie mieści się w zakresie ostatecznych rozstrzygnięć, które stanowić mogą podstawę wniesienia skargi konstytucyjnej.
Podstawą taką może być jedynie ostateczne orzeczenie sądu lub organu administracji publicznej. Ponadto wskazał, że zgodnie
z przepisem art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym skarga konstytucyjna może być wniesiona