W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Jacka B. skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją
art. 29 ust. 1 zdanie pierwsze oraz zdanie drugie ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz
o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, ze zm.; dalej: u.s.t.n.), a także § 1 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia
Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w
przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. Nr 15, poz. 128, ze zm.; dalej:
rozporządzenie).
Art. 29 ust. 1 zdanie pierwsze u.s.t.n. skarżący zarzucił niezgodność z art. 2 Konstytucji (w związku z jej preambułą), polegającą
na tym, że w zakresie, w jakim „w postępowaniu odwoławczym przed Centralną Komisją ds. Stopni i Tytułów Naukowych (dalej:
Centralna Komisja) w sprawie odmowy wszczęcia przewodu doktorskiego wyłączone jest stosowanie przepisu art. 81 Kodeksu postępowania
administracyjnego, tj. prawo strony do zaznajomienia się i wypowiedzenia się w toku postępowania z treścią opinii recenzentów
powołanych przez Centralną Komisję”, przepis ten godzi w podmiotowość strony i pozbawia gwarancji rzetelnej procedury i jawności
dowodów. Wobec art. 29 ust. 1 zdanie drugie u.s.t.n. w zakresie, w jakim „do zaskarżania decyzji o odmowie wszczęcia przewodu
doktorskiego stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego”, skarżący sformułował
zarzut niezgodności z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 177 Konstytucji ze względu na „konstytucyjny atrybut właściwego i niezależnego
sądu (powszechnego)”. Natomiast § 1 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia, w zakresie „obowiązku przedstawienia kierownikowi jednostki
organizacyjnej uprawnionej do nadania stopnia doktora przez osobę ubiegającą się o nadanie stopnia doktora: koncepcji rozprawy
doktorskiej, propozycji osoby promotora