Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 stycznia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 193/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 12 sierpnia 2010 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art. 29a ust. 1 i 3 w związku z art. 35a
ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
(Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424, ze zm.; dalej: ustawa o IPN) z art. 2, art. 47 i art. 32 ust. 1 Konstytucji. Pod adresem
tej regulacji sformułowano zarzut zakresowy – norma wyprowadzona z tych przepisów ma być niezgodna z Konstytucją w zakresie,
w jakim „pozbawia i nie reguluje możliwości uzyskania od Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu przez osobę najbliższą dla osoby zmarłej zaświadczenia stwierdzającego czy dane osobowe zmarłej osoby najbliższej
są tożsame z danymi osobowymi, które znajdują się w katalogu funkcjonariuszy, współpracowników, kandydatów na współpracowników
organów bezpieczeństwa państwa oraz innych osób, udostępnionym w Instytucie Pamięci od dnia 26 listopada 2004 r. oraz publikacji
treści zaświadczenia w Biuletynie Informacji Publicznej na takich samych zasadach, jakie dotyczą żyjącej osoby na jej wniosek”.
Skarga zawiera również alternatywne sformułowanie zarzutu niekonstytucyjności odnoszące się wyłącznie do art. 35a ust. 4 ustawy
o IPN. Skarżąca kwestionuje konstytucyjność tego przepisu w zakresie, w jakim „nie przyznaje osobie najbliższej zmarłego w
rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego możliwości wykonywania uprawnień wynikających z art. 29a ust. 1 i 3 tejże ustawy
[ustawy o IPN]”.
Oba alternatywne zarzuty skargi zostały powiązane z naruszeniem prawa skarżącej do „ochrony prawnej życia rodzinnego”, jak
również prawa do „ochrony prawnej czci i dobrego imienia” oraz zasady równości wobec prawa, to jest „nakazu takiego samego
traktowania przez państwo osób znajdujących się w takiej samej sytuacji”.
Zarządzeniem z 2 września 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków