Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 193/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 września 2016 r. […] Sp.j. (dalej: skarżąca), wystąpiła
o zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja Podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926, ze
zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. do 31 sierpnia 2005 r. (dalej: o.p.) z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art.
31 ust. 3 oraz w zw. z art. 84 w zw. z art. 30 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Po pierwsze, skarżąca zarzuciła art. 70 § 6 pkt 1 o.p. naruszenie zasady lojalności państwa wobec podmiotów oraz ochrony stabilności
stosunków prawnych (art. 2 Konstytucji) w związku z naruszeniem w sposób nieproporcjonalny zasady ochrony prawa własności
(art. 64 ust. 1-3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji). Skarżąca wyjaśnia, że przedawnienie zobowiązania podatkowego następuje
z chwilą wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe nawet
wtedy, gdy podejrzenie jego popełnienia nie zasadza się na istnieniu związku o charakterze podmiotowym, przedmiotowym i czasowym
z niewykonaniem konkretnego zobowiązania przez podatnika.
Po drugie, skarżąca zarzuciła art. 70 § 6 pkt 1 o.p. naruszenie w sposób nieproporcjonalny (art. 31 ust. 3 Konstytucji) zasady
ochrony prawa własności (art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji). Kwestionowany przepis umożliwił nałożenie na skarżącą ciężaru podatkowego
(art. 84 Konstytucji), ponieważ bieg terminu przedawnienia został przerwany wskutek wszczęcia postępowania karnego w sprawie
(w fazie in rem). Skarżąca uzasadniała, że osoba podejrzanego jest możliwa do zidentyfikowania w toku postępowania karnego dopiero w fazie
in personam. Podejrzenie popełnienia takiego wykroczenia lub przestępstwa nie pozostaje w związku ze stroną podmiotową zobowiązania podatkowego,
tj. konkretnym podatnikiem. W ocenie skarżącej kwestionowany przepis narusza także