Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 194/09 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 sierpnia 2009 r. (data nadania),
Dagmara i Paweł K. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność art. 217a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.) z art. 47 i art. 49 w związku z art. 2, art. 30 i art. 31 ust. 3 Konstytucji,
a także z art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950
r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284; dalej:
Konwencja) w związku z art. 9 i art. 91 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżących niezgodność art. 217a k.k.w. ze wskazanymi w petitum skargi wzorcami kontroli polegać ma na „nieprecyzyjnym i blankietowym dopuszczeniu” przez ten przepis możliwości kontroli
korespondencji osób tymczasowo aresztowanych „bez wskazania okoliczności, w których kontrola może nastąpić, przyczyn kontroli,
jej znaczenia dla i w związku z prowadzonym postępowaniem karnym, co w konsekwencji w sposób nieproporcjonalny ingeruje w
sferę wolności i praw konstytucyjnych”.
Postanowieniem z 15 czerwca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Skarżący jako przedmiot kontroli wskazali
bowiem art. 217a k.k.w., a przepis ten stanowił jedynie podstawę prawną wydania przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w
Wałbrzychu zarządzenia z 17 kwietnia 2009 r. (sygn. akt 3 Ds. 229/09/15/Sp) w przedmiocie zatrzymania części korespondencji,
które obrońca skarżących