1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 czerwca 2021 r. (data nadania) M.L. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżąca podczas ciąży zawarła umowę o pracę na czas nieokreślony ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której jej
teść był jedynym wspólnikiem i jedynym członkiem zarządu. Po kilku tygodniach otrzymała zwolnienie lekarskie. Ze zwolnienia
korzystała aż do dnia porodu, a następnie przebywała na urlopie macierzyńskim i rodzicielskim.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (dalej: organ rentowy) w decyzji z 20 grudnia 2016 r. nr […] stwierdził, że skarżąca
podczas zatrudnienia we wspomnianej spółce nie podlegała jako pracownik obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, a jej zgłoszenie
do ubezpieczenia miało charakter pozorny.
Sąd Okręgowy w W. XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 26 kwietnia 2018 r. (sygn. akt […]) oddalił odwołanie skarżącej
od powyższej decyzji. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził m.in., że skarżąca nie udowodniła faktycznego świadczenia
pracy na rzecz spółki i brak jest jakichkolwiek innych dowodów na tę okoliczność.
Sąd Apelacyjny w W. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 21 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił apelację
skarżącej od powyższego wyroku. Sąd odwoławczy uznał, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji były prawidłowe, a umowa
o pracę została zawarta dla pozoru, w celu uzyskania przez skarżącą świadczeń z ubezpieczenia społecznego związanych z macierzyństwem.
Zwrócił również uwagę, że – w razie zarzutów fikcyjności umowy o pracę – obowiązkiem odwołującego się jest co najmniej odniesienie
się do zarzutów oraz wykazanie faktów przeciwnych niż wskazane przez organ rentowy w zaskarżonej decyzji.
3. Zdaniem skarżącej, możliwa jest wykładnia kwestionowanych przepisów w sposób zgodny z Konstytucją, jednakże