Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 stycznia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 195/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 8 sierpnia 2007 r. (nadanej w 23 sierpnia 2007 r.) skarżący zarzucił, że art. 14 ust. 2 oraz art.
100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398; dalej: u.k.s.c.)
w brzmieniu obowiązującym w okresie od 2 marca 2006 r. do 10 marca 2007 r. są niezgodne z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2, art.
45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 zdanie pierwsze oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie
zarzucono, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest niezgodny z
art. 32 Konstytucji.
W przekonaniu skarżącego zaskarżone przepisy wprowadzają zbyt rygorystyczne wymogi procesowe, których niespełnienie skutkuje
odmową merytorycznego rozpoznania sprawy, przez co w szczególności pozbawiają skarżącego przysługującego mu prawa do sądu.
Naruszają także zasadę równego traktowania przez władze publiczne.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 4 lutego 2008 r. (doręczonym skarżącemu 12 lutego 2008 r.) pełnomocnik skarżącego
został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie konstytucyjnych wolności lub praw, których źródłem
naruszenia jest art. 1302 § 3 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego. W odpowiedzi pismem z 19 lutego 2008 r. pełnomocnik odniósł się do powyższego
braku, wskazując na naruszenie prawa do sądu wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 21 listopada 2006 r.
(sygn. akt IV Ca 420/06) Sąd Okręgowy w Słupsku – IV Wydział