1. W skardze konstytucyjnej z 4 października 2017 r., Carston Polska sp. z.o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność
art. 386 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm.; dalej:
k.p.c.) w zakresie, w jakim w postępowaniu z zakresu ochrony konkurencji nie obejmuje on sądów rozpoznających kolejne odwołanie
i kolejne środki zaskarżenia wniesione po uprzednim prawomocnym uchyleniu decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,
z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.
2. Zdaniem skarżącej art. 386 § 6 k.p.c. narusza prawo do sprawiedliwego rozpoznania sprawy i uzyskania sprawiedliwego wyroku
(art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji) przez to, że mimo wyroku Sądu Apelacyjnego wiążącego strony postępowania ani
organ, ani Sąd Apelacyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie uwzględnili postanowień tego wyroku. Ponadto skarżąca uważa,
że kwestionowany przepis narusza prawo do równego traktowania przez władze publiczne, ponieważ podmioty odwołujące się ponownie
do sądu od nowej decyzji organu w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i konsumentów są w gorszej sytuacji procesowej niż
podmioty poszukujące tej samej ochrony w innych postępowaniach hybrydowych.
3. Postanowieniem z 21 marca 2018 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada
2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) – odmówił
nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarga konstytucyjna wniesiona 3 miesiące po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącej
orzeczenia oddalającego skargę kasacyjną, została wniesiona po terminie.
4. W zażaleniu z 13 kwietnia 2018 r. (data nadania), skarżąca zakwestionowała postanowienie Trybunału w całości i wniosła
o jego uchylenie i nadanie skardze konstytucyjnej biegu. Zdaniem skarżącej Trybunał nie