Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 196/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 lipca 2006 r. zarzucono, że art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 125, poz. 1371, ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 20, art. 22, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego, przepis ten stanowi podstawę do wymierzania kar przedsiębiorcy w sytuacji, gdy naruszenie prawa powstaje
z wyłącznej winy pracownika (kierowcy). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 października 2006 r. skarżący
został wezwany do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej, m.in. przez wskazanie sposobu naruszenia swych konstytucyjnych
praw. W piśmie procesowym z 25 października 2006 r. skarżący podniósł, że naruszenie jego praw polega na nałożeniu na niego
kary pieniężnej przy braku jakiegokolwiek zawinienia z jego strony, a także na wyłączeniu odpowiedzialności kierowcy – co
narusza zasadę równości – oraz na przewlekłości postępowania sądowego.
Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z 21 lipca 2003 r. (nr decyzji WITD.DI.0152.116/56/03)
Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Warszawie nałożył na spółkę cywilną „Drah-Jar” karę pieniężną w wysokości 4 000
zł, gdyż kierowca należącego do tego przedsiębiorstwa pojazdu nie wypełnił w