Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 kwietnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 197/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 listopada 2003 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skarżący sformułował zarzut niekonstytucyjności
wobec art. 41 ust. 2 ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym. Zaskarżonemu przepisowi zarzucił, że przez ograniczenie
prawa doradców podatkowych do występowania w roli pełnomocników przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do spraw związanych
wyłącznie z obowiązkiem podatkowym, a tym samym pominięcie takiego uprawnienia w sprawach celnych, narusza zasady zaufania
obywateli do państwa, równości wobec prawa, jak również zasadę swobodnego wykonywania zawodu (art. 2, art. 32 oraz art. 65
ust. 1 Konstytucji).
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Skarżący, występując jako pełnomocnik swoich klientów,
skierował skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Na rozprawie 13 sierpnia 2003 r. skład
orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowił nie dopuścić skarżącego do udziału w sprawie, o czym zamieszczono
stosowną wzmiankę w treści protokołu. Jak to przedstawił skarżący w uzasadnieniu skargi, Sąd powołał się na treść art. 41
ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, ograniczającego uprawnienie doradców podatkowych do występowania przed NSA tylko do
spraw ściśle związanych z obowiązkiem podatkowym.
W piśmie procesowym z 18 sierpnia 2003 r. klienci skarżącego podtrzymali udzielone mu pełnomocnictwo, wnosząc o ponowne rozpatrzenie
sprawy w zakresie umocowania skarżącego do występowania w sprawie. W związku z otrzymanym zawiadomieniem o terminie kolejnej
rozprawy, skarżący skontaktował się telefonicznie z sekretariatem NSA, gdzie poinformowano go o omyłkowym wysłaniu zawiadomienia
bezpośrednio na jego adres. Skarżący wystąpił następnie do Sądu o pisemne wyjaśnienie, czy ustanowienie go pełnomocnikiem
jest prawidłowe i czy może on reprezentować stronę na kolejnej rozprawie. Wobec braku odpowiedzi, skarżący udał się na kolejną
rozprawę 19 listopada 2003 r., w trakcie której Sąd poinformował go, iż nie jest dopuszczony do udziału w sprawie.
Zarządzeniem