Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 marca 2005 r.
|
| Sygn. akt Ts 198/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 29 listopada 2004 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił art. 15
ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr z 2002 r. 9, poz. 84 ze zm.) sprzeczność
z art. 20, art. 22, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji, stwierdzając w uzasadnieniu, iż powoduje on nierówność
prawną podmiotów, uprzywilejowując targowiska będące własnością gmin w stosunku do targowisk będących własnością osób prywatnych.
Ponadto skarżący wniósł o stwierdzenie, iż art. 15 ust. 2a zaskarżonej ustawy jest sprzeczny z art. 2 Konstytucji.
Uzasadniając niekonstytucyjność zaskarżonych przepisów skarżący wskazuje na różnice pomiędzy opłatą a podatkiem podkreślając
brak ekwiwalentności wprowadzonej zaskarżonym przepisem opłaty targowej. Ponadto skarżący wywodzi, iż stosowanie art. 15 zaskarżonej
ustawy prowadzi do pozbawienia właściciela prawa do korzystania z rzeczy zgodnie z jej społeczno – gospodarczym przeznaczeniem
poprzez uczynienie prowadzenia działalności gospodarczej ekonomicznie nieopłacalną. Stanowi ono także faktyczne ograniczenie
wolności gospodarczej.
Kolejnemu z zaskarżonych przepisów tj. art. 15 ust. 2a zaskarżonej ustawy skarżący zarzuca naruszenie zasady demokratycznego
państwa prawnego, a ściśle mówiąc zakazu tworzenia ustaw wewnętrznie sprzecznych. Przepis ten przedmiotem „opodatkowania”
opłatą targową czyni czynność prawną sprzedaży, podczas gdy art. 15 ust. 1 za „przedmiot” ten uznaje osoby dokonujące sprzedaży
na targowiskach. Prowadzi to do sytuacji, w której adresaci normy „nie są w stanie stwierdzić na podstawie