Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 lipca 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 199/03 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jana Feliksa sformułowano zarzut niezgodności art. 394 § 1 kodeksu postępowania cywilnego z art.
178 i 176 Konstytucji. W piśmie procesowym złożonym 20 stycznia 2004 r. skarżący zmodyfikował zarzut skargi oświadczając,
iż nie zaskarża żadnego aktu normatywnego, lecz przedmiotem skargi czyni niezgodność z Konstytucją wyroku Sądu Okręgowego
w Katowicach z 22 kwietnia 2002 r., pisma Ministra Sprawiedliwości z 30 czerwca 2002 r. oraz pisma Rzecznika Praw Obywatelskich
z 7 października 2003 r. Uzasadniając wysunięte zarzuty skarżący podkreślił, iż wyrok sądu oraz wskazane pisma naruszają art.
2 i 78 Konstytucji, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z art. 87 i 91 Konstytucji
oraz art. 321 k.p.c.
Postanowieniem z 22 marca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, wskazując
w uzasadnieniu, iż przedmiotem skargi konstytucyjnej nie uczyniono zgodności aktu normatywnego z Konstytucją oraz że skarga
została złożona po upływie trzech miesięcy od doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Trybunału Konstytucyjnego i rozpoznanie skargi
konstytucyjnej, gdyż na podstawie powołanych w skardze przepisów „skarżącego się skrzywdził Sąd Okręgowy w Katowicach”. Uzasadnia
to, zdaniem skarżącego, dopuszczalność skargi w świetle art. 79 ust. 1 Konstytucji. Orzeczeniami w świetle powołanego wyżej
przepisu są, zdaniem skarżącego, pisma kierowane do niego przez Ministra Sprawiedliwości i Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarżący
podnosi, iż w świetle obowiązujących przepisów przed złożeniem skargi konstytucyjnej