Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 maja 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 199/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 maja 2015 r. (data nadania) A.W. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 555 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.89.555, ze zm.; dalej: kpk) w zakresie,
w jakim przepis ten określa bieg terminu przedawnienia roszczeń z tytułu niesłusznego zatrzymania, ustalając jego początek
na dzień zwolnienia, z art. 77 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 5 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu przedmiotowej skardze konstytucyjnej
ze względu na jej oczywistą bezzasadność. Wskazał, że ocena zasadności, legalności i prawidłowości zatrzymania osoby podejrzanej
dokonywana jest na podstawie okoliczności zachodzących w chwili podejmowania czynności. Bezpodstawne jest zatem oczekiwanie
na wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie, a tym samym wydłużenie terminu przedawnienia roszczeń z tytułu
niesłusznego zatrzymania. Trybunał podkreślił ponadto, że – jak wynika z utrwalonego orzecznictwa – art. 32 ust. 1 Konstytucji
nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli w postępowaniu inicjowanym wniesieniem skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienia
TK z: 24 października 2001 r., sprawa SK 10/01, OTK ZU nr 7/2001, poz. 225 i 20 lutego 2008 r., sprawa SK 27/07, OTK ZU nr
1/A/2008, poz. 22 oraz wyroki TK z: 13 stycznia 2004 r., sprawa SK 10/03, OTK ZU nr 1/A/2004, poz. 2; 23 listopada 1998 r.,
sprawa SK 7/98, OTK ZU nr 7/1998, poz. 114 i 10 lipca 2000 r., sprawa SK 21/99, OTK ZU nr 5/2000, poz. 144).
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie, w którym zarzucił Trybunałowi naruszenie art.
36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643, ze zm.;