Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 czerwca 2001 r.
|
| Sygn. akt Ts 2/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Mieczysława K. sporządzonej 28 grudnia 2000 r. zarzucono, iż wskazane w niej wyroki Sądu Wojewódzkiego
w Gdańsku z 6 stycznia 1998 r. (sygn. akt VII P. 125/97), Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 7 kwietnia 1998 r. (sygn. akt A Pa 16/98) oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 10 czerwca 1999 r. (sygn. akt III AO 25/99) i z 26 marca 1999 r. (III AO 9/99) naruszyły prawa konstytucyjne skarżącego. Podobny zarzut skarżący odniósł do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 2
lutego 2000 r. (sygn. akt Ts 136/99).
Postanowieniem z 30 stycznia 2001 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając,
iż skarżący uczynił jej przedmiotem szereg orzeczeń sądowych, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku
do podstaw normatywnych tych orzeczeń. Z uwagi na treść art. 79 ust. 1 Konstytucji RP wyklucza to możliwość merytorycznego
rozpoznania skargi konstytucyjnej.
Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym zarzucił, iż zostało ono wydane
z naruszeniem art. 26 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. Ponadto stwierdził on, iż wspomniane
postanowienie naruszyło art. 2