Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 lipca 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 20/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 12 stycznia 2006 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie
niezgodności art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.
1071 ze zm.) z art. 2, art. 5, art. 32, art. 31 ust. 3 oraz art. 63 Konstytucji.
Decyzją z 17 września 2002 r. Starosta Szczecinecki po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z 16 września 2002
r. (Nr AB. 7351-7-316/02) odmówił uchylenia decyzji Starostwa Powiatowego w Szczecinku z 19 kwietnia 200 r. (nr AB.7351-7-177/00),
stwierdzając, iż skarżący w chwili wydawania decyzji nie był stroną postępowania. Powyższe rozstrzygnięcie utrzymał w mocy
Wojewoda Zachodniopomorski w Szczecinie decyzją z 25 listopada 2002 r.(Nr K-RR.I.ZK-7111/78-1/2002). Wniesioną na powyższą
decyzję skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wyrokiem z 20 października 2004 r. (sygn. akt SA/Sz 2952/02).
Skargę kasacyjną wniesioną od tego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z 7 października 2005 r. (sygn.
akt II OSK 75/05). W uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć organy sądowe podtrzymały wyrażone w zaskarżonych decyzjach stanowisko,
zgodnie z którym skarżący nie był stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, ponieważ nie posiadał interesu
prawnego.
Zaskarżonemu przepisowi skarżący zarzuca naruszenie wynikającego z art. 63 Konstytucji prawa składania petycji, wniosków i
skarg do organów władzy publicznej. W uzasadnieniu zarzutu skarżący wykazuje, iż żaden przepis Konstytucji nie uzależnia rozpoznania
sprawy danego obywatela przez organ administracji publicznej lub przez sąd od posiadania przez tego obywatela interesu prawnego
w przedmiotowej sprawie. W Konstytucji natomiast znajduje się gwarancja, „iż każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi
– także w interesie własnym, do organów władzy publicznej, nie ograniczając w/w interesu własnego tylko do interesu prawnego”.
Zdaniem skarżącego składając wniosek o dopuszczenie do udziału