Postanowienie TK z dnia 31 stycznia 2013, sygn. Ts 20/11

W skardze konstytucyjnej z 11 stycznia 2011 r. B. i T. T. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.; dalej: przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną) „w zakresie, w jakim przepis ten umożliwia ustalenie wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w stosunku do części nieruchomości faktycznie zajętej pod drogę publiczną, bez uwzględnienia pozostałej części nieruchomości”, z art. 21 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z 29 maja 2008 r. (znak GN.I.AK.7222-9/07) Starosta Krakowski ustalił wysokość odszkodowania na rzecz skarżących za wywłaszczenie nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody Małopolskiego z 6 stycznia 2009 r. (znak SN.VI.EJ.7724-2-61-08). Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z 15 maja 2009 r. (sygn. akt II SA/Kr 387/09), oddalił wniesioną przez skarżących skargę na powyższą decyzję. Skarga kasacyjna skarżących od tego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2010 r. (sygn. akt I OSK 1311/09), doręczonym skarżącym 11 października 2010 r.

Zdaniem skarżących to, że zaskarżony przepis umożliwia ustalenie wartości wywłaszczonej nieruchomości w stosunku do części nieruchomości faktycznie zajętej pod drogę publiczną, a nie całej nieruchomości będącej własnością wywłaszczonych, narusza prawo do słusznego odszkodowania gwarantowane przez art. 21 ust. 2 Konstytucji. Skarżący wskazali, że dokonanie w ich sprawie wydzielenia w osobną nieruchomość i wyceny jedynie 8 metrów kwadratowych gruntu zajętych pod drogę publiczną zamiast wyceny całej nieruchomości, będącej w dniu wejścia w życie zaskarżonego przepisu ich własnością, spowodowało ustalenie wysokości odszkodowania na drastycznie niskiej wysokości. Obliczona w ich sprawie cena metra kwadratowego wywłaszczonej części nieruchomości nie uwzględniała bowiem – w przekonaniu skarżących