Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 listopada 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 20/15 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 stycznia 2015 r. K.G. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95,
poz. 613, ze zm.; dalej: u.p.o.l.) w zakresie, w jakim zezwala na przyjęcie, że każda nieruchomość znajdująca się w posiadaniu
osoby prowadzącej działalność gospodarczą jest związana z tą działalnością, a tym samym uprawnia organy podatkowe do zastosowania
przy ustalaniu zobowiązania podatkowego stawek właściwych dla przedmiotów opodatkowania związanych z działalnością gospodarczą,
z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 20 maja 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie
art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 2, a także art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997
r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał uznał, że skarżący nieprawidłowo
wskazał wzorce kontroli oraz że jego skarga jest oczywiście bezzasadna.
3. W dniu 16 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego skierował do Trybunału pismo zatytułowane „zażalenie na postanowienie
z 20 maja 2015 r. (...)”. Pismo to było niekompletne, zawierało tylko pierwszą stronę; w konsekwencji pozbawione było