Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 września 1999 r.
|
| Sygn. akt Ts 20/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Wiesławy Stanisławy N. i Mirosława N. złożonej 15 lutego 1999 r. zarzucono, że art. 523 i art. 524
§ 2 kpc narusza wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia
sprawy oraz konstytucyjne prawo do ochrony własności, o którym mowa w art. 21 i art. 64 Konstytucji RP przez ustanowienie
rozszerzonej prawomocności postanowień orzekających co do istoty sprawy w przypadku postępowania o zasiedzenie. Zdaniem skarżących,
prawo do sprawiedliwego i jawnego procesu nie może podlegać ograniczeniom innym niż wyrażone w art. 45 ust. 2 Konstytucji
RP, tymczasem zaskarżone przepisy kpc wprowadzają ograniczenia nie wymienione w konstytucji Skarżący podnoszą, że zostali
pozbawieni możliwości rozpatrzenia sprawy przez sąd i wykazania swego prawa, chociaż okoliczności sprawy i dokonane ustalenia
wskazują, iż przysługuje im prawo własności. Na podstawie art. 523 kpc Sąd Wojewódzki w B. odmówił skarżącym prawa do wykazania,
iż są właścicielami działki odnośnie której Sąd Rejonowy w B. wcześniejszym postanowieniem stwierdził jej częściowe zasiedzenie
przez Aleksandra B. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, orzeczenie to korzysta z tzw. rozszerzonej prawomocności, jest skuteczne erga omnes i może być uchylone tylko w drodze nadzwyczajnych środków odwoławczych. Taki sam pogląd wyraził Sąd Najwyższy oddalając kasację
skarżących od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w B. W postanowieniu z 18 września 1998 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że orzeczenie
stwierdzające nabycie własności przez zasiedzenie korzysta z rozszerzonej prawomocności materialnej i jest skuteczne erga omnes, więc osoby które nie brały udziału w postępowaniu o stwierdzenie zasiedzenia mogą dochodzić swych praw w drodze wznowienia
postępowania zgodnie z dyspozycją art. 524 § 2 kpc, bądź w drodze innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia.
Postanowieniem z 23 lipca 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując,
iż skarga konstytucyjna została wniesiona po upływie