Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 200/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 sierpnia 2012 r. (data nadania) T.C. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 40 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r.
poz. 427, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) z art. 32, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Po rozpoznaniu sprawy o sygn. II AKa 46/11 Sąd Apelacyjny
w Warszawie – Wydział II Karny postanowieniem z 19 grudnia 2011 r., na podstawie art. 40 § 1 i 2 p.u.s.p., wytknął Sądowi
Okręgowemu w Warszawie – Wydział VIII Karny, orzekającemu w sprawie o sygn. VIII K 253/07, oczywistą obrazę przepisów postępowania,
tj. art. 442 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.). Sąd apelacyjny
przed wydaniem swojego rozstrzygnięcia nie żądał wyjaśnień od sędziego przewodniczącego składowi sądu orzekającego w pierwszej
instancji. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego. Zarządzeniem z 20 lutego 2012 r. (sygn. akt II AKa
46/11) Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie odmówił przyjęcia zażalenia ze względu na jego niedopuszczalność
z mocy ustawy. Na zarządzenie to skarżący również złożył zażalenie. Postanowieniem z 24 kwietnia 2012 r. (sygn. akt VI KZ
1/12) Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie z 20 lutego 2012 r. Postanowienie Sądu Najwyższego doręczono skarżącemu 14
maja 2012 r.
W ocenie skarżącego kwestionowany przepis zamyka członkowi składu orzekającego w sądzie pierwszej instancji drogę do odwołania
się od udzielonego temu sądowi przez sąd odwoławczy wytknięcia uchybienia. W konsekwencji, zdaniem skarżącego, przepis ten
narusza przysługujące mu prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez bezstronny sąd (art. 45