Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 200/15 |
Uzasadnienie:
1. We wniosku złożonym do Trybunału Konstytucyjnego 22 maja 2015 r. (data nadania) R.R. (dalej: skarżący) zwrócił się o przywrócenie
terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej i powołał się na zaświadczenie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy w
dniach od 15 do 18 maja 2015 r. Do wniosku dołączył skargę konstytucyjną, w której wystąpił o zbadanie zgodności: po pierwsze,
art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w zakresie, w jakim ogranicza prawo zaskarżenia postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
kasacyjnej; po drugie, art. 3942 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim nie wymienia wśród podlegających zaskarżeniu postanowień sądu drugiej instancji postanowienia
o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, z art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 w zw. z art.
45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
2. Postanowieniem z 9 września 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
konstytucyjnej i odmówił nadania dalszego biegu skardze. Jak przypomniał Trybunał, zgodnie z jego utrwaloną linią orzeczniczą
termin do wniesienia skargi konstytucyjnej jest terminem materialnoprawnym, niepodlegającym przywróceniu. Ponadto stwierdził,
że skarżący nie uprawdopodobnił zarzucanego w skardze naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw przez zaskarżone przepisy.
3. W przekonaniu skarżącego przyjęcie przez Trybunał w zakwestionowanym postanowieniu, że do złożenia skargi konstytucyjnej
nie mają zastosowania przepisy k.p.c. o przywracaniu terminów, „w sposób oczywisty ignoruje literalne brzmienie art. 20 ustawy
o TK”, a także